Benim...

« BENİM 

Görüyorsun ki küçüğüm

Büyümedim daha, yetişkin değilim 

Derinlerden geliyorum, çok derinlerden 

Ve hala düşeceğim korkuyorum. 

Yaralarım derin, 

Ama iyileşeceğim. 

Doğru yolun peşindeyim, 

Biliyorum kazanan ben olacağım.

Çiçek buketleri, 

Sevgi ve alaka

Hepsi ona, hepsi ona, 

Özgür kalmak için çırpınan çocuğa. 

Şefkatli eller

Her düştüğümde beni kaldıracak olan onlar. 

Ve o dokunuş

Kahverengi gözlü çocuğu incitmeyin. 

Şimdi başımı çıkarıp bakabilirim saklandığın yerden, 

Çekildiğim bu soğuk izbeden. 

Gözlerimi dikip yukarıya 

İçten gülücüklerle bakarım semaya. 

Gelecek bana ait, 

Geçmişin acıları kaybolmuş. 

Düzgün, yaralı çocuğun. 

Gözyaşları yok olmuş.

Gözleri ışıltılarla dolu, 

Bedeni baştan aşağı bir güçle sarılı. 

Önümde yaşanacak bir yaşam var. 

Ve o yaşam artık benim» *

       Görseldeki heykel çalışması "Yön Değiştiren" Sanatçı Nilüfer Şatana ait. Sanat bizlere iyileşme alanı açmalı. Nitekim bu heykelde içimizdeki o küçük parçağımız olan "çocukluğumuza" bir atıf olarak yorumlamak istedim. Sizde içinizdeki çocuğa yetişkin yanınızla böyle seslenmek  ya da duymak isterseniz, bu alanın titreşimini hissedin! 

Kaynak Kitap:

*Sanat Terapisiyle İyileşmek / Lucia Capacchione 

Sanat İlhamlı ⛬