İnsanlık Geleceğe mi Bakıyor yoksa Geçmişe mi!?

" Acaba dünyada söylemek istediklerimi yazmak için yeterince kağıt var mı? Çok uzun süre sessiz kaldım çünkü!!! " Janel Temple *

Yazmak insani ve iyileştirici bir eylem. Belki de yazmak en büyük sanattır. İlham sonsuz ve yazacaklarım paylaşacaklarım o kadar çok ki. Janel Temple hak vermek istiyorum. O kadar çok şeyle hallerimizi anlatmak istiyoruz ki her bir çaba dünya da silinmeyen bir iz bırakmak. Bu izi sanatla yapanları takip ediyorum. Bir resimde bir şiirde bir fotoğraf kadrajında. İşte kendi yansımamızla bizi yüzleştiren yer, Sanat! 

Fotoğraftaki yansımam eseri tam netleştirmese de Sanat İzleyici olarak eserlerin için de kaybolurcasına beni her defasında düşündürmesini seviyorum. 

İnsanlık tarihi uzun bireysel hayatlarımız ise göz açıp kapayıncaya kadar. Antik esintili sütunlar geçmişi ve  bahçenin, terk edilmiş mekanın ışığını yansıtması da köklere inişe davet gibi. Fotoğraftaki insan eli artık eserin içindeki izleyiciyi bu alanın bir parçası yapıyor. Figürün sadece eli var sütuna sarılmış yüzü yok. Bu da her izleyicinin içindeki anlamı tarafsızlaştırıyor. Ve şunu soruyorum:

 İnsanlık geleceğe mi bakıyor yoksa geçmişe mi!?

... bana sorarsanız cevabım; geçmişe bakıyoruz, zaman ve mekanlar değişse de insanlık bu ıssız evde sadece vakti gelene kadar oyalanıyor. Savaşlar hiç bitmedi, her dönem şekil değiştirdi. Kuşkusuz en büyük galipler savaşını dışarıda değil kendi içinde verenler olacaktır. 

Sanatçı ESRA ÖZDOĞAN
" Şüpheci Thomas 4", serisi 2022
- Nev Galeri

Kaynak Kitap:

* Sanat Terapisiyle İyileşmek / Lucia Capacchione

SANAT İLHAMLI ⛬